«گئورگ ویلهلم فریدریش هگل» در ۱۴ جلسه از ۷ موضوعِ درس مطرح شده است؛ بیشترین بحث در «فلسفه متن مقدس» (۳ جلسه) است؛ و پرحجمترین محورها «نظام فلسفی و دیالکتیک»، «فلسفه تاریخ و آگاهی»، «جایگاه تاریخی» هستند. مفصلترین گفتار در فلسفه متن مقدس، جلسه ۲ است (۲۶۳دقیقه).
گئورگ ویلهلم فریدریش هگل فیلسوفِ ایدئالیستِ آلمانی و از فیلسوفان ایدئالیسم آلمانیِ پس از کانت بود. در اشتوتگارت زاده شد، در توبینگن الهیات خواند و با فریدریش شلینگ و فریدریش هولدرلین همدوره بود. پس از سالها تدریس خصوصی، دبیری و سردبیریِ نشریه، کرسیهای دانشگاهی در ینا، هایدلبرگ و سرانجام برلین را بر عهده گرفت. در اوجِ نفوذِ فکریاش در پایتختِ پروس، بر اثرِ بیماری درگذشت.
نظامِ هگلی میکوشد آگاهی، تاریخ، هنر، دین و دولت را در حرکتِ دیالکتیکیِ «روح» بفهمد. پدیدارشناسی روح سیر آگاهی از یقین حسی تا دانایی یا دانش مطلق را روایت میکند و از جمله دیالکتیکِ خداوندگار و بنده را پیش میکشد. علم منطق، دانشنامهٔ علوم فلسفی و عناصر فلسفهٔ حق اضلاعِ دیگرِ نظاماند؛ درسگفتارهایِ تاریخِ فلسفه، فلسفهٔ تاریخ و زیباییشناسی نیز پس از مرگ منتشر شد. چپ و راستِ هگلی، مارکسیسم، اگزیستانسیالیسم، پراگماتیسم و بسیاری از جریانهایِ قارهای هر یک از مجرایی با میراثِ او درگیر شدهاند.
آثار و نظریههای مهم
پدیدارشناسی روح۱۸۰۷روایتِ دیالکتیکیِ سیر آگاهی تا دانایی یا دانش مطلق؛ از جمله بحثِ خداوندگار و بنده.
علم منطق۱۸۱۲–۱۸۱۶منطقِ مقولات و حرکتِ مفهوم؛ هستهٔ متافیزیکی–منطقیِ نظامِ هگلی.
دانشنامهٔ علوم فلسفی۱۸۱۷خلاصهٔ نظاممندِ منطق، فلسفهٔ طبیعت و فلسفهٔ روح.
عناصر فلسفهٔ حق۱۸۲۱فلسفهٔ حقوق، اخلاق، خانواده، جامعهٔ مدنی و دولت.
درسگفتارهای زیباییشناسیانتشار پس از مرگنظامبندیِ هنرهایِ نمادین، کلاسیک و رمانتیک در افقِ روح مطلق.
درسگفتارهای فلسفهٔ تاریخانتشار پس از مرگتفسیرِ تاریخِ جهانی بهمثابهٔ پیشرفتِ آگاهی از آزادی.
