«نوآم چامسکی» در ۱۵ جلسه از ۷ موضوعِ درس مطرح شده است؛ بیشترین بحث در «داستان آفرینش در قرآن» (۳ جلسه) است؛ و پرحجمترین محورها «گرامر جهانی و زبان فطری»، «سیاست و جامعه آمریکا»، «ذکر در بحث زبان» هستند. مفصلترین گفتار در داستان آفرینش در قرآن، جلسه ۱۴ است (۸۵دقیقه).
آورام نوآم چامسکی زبانشناس، فیلسوفِ زبان و منتقدِ سیاسیِ آمریکایی است که در نیمهٔ دومِ سدهٔ بیستم در زبانشناسی نظری و علوم شناختی نوشت و تدریس کرد. در فیلادلفیا زاده شد، مدارک دانشگاهیاش را از پنسیلوانیا گرفت و از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۵ پژوهشگر Junior Fellow هاروارد بود و دههها در مؤسسهٔ فناوری ماساچوست (MIT) تدریس و پژوهش کرد. با طرحِ دستورِ زایشی–گشتاری، رفتارگراییِ زبانیِ غالبِ زمانه—بهویژه الگویِ بی. اف. اسکینر—را به چالش کشید و زبان را ظرفیتِ زیستی–شناختیِ انسان دانست، نه صرفاً عادتِ آموخته از محیط.
مفاهیمی چون دستورِ جهانی، فقرِ محرک، صلاحیت در برابر اجرا، و سپس برنامهٔ مینیمالیستی مسیرِ پژوهشِ نظریِ او را نشان میدهند. همزمان، از جنگِ ویتنام به بعد در نقدِ سیاستِ خارجیِ ایالات متحده، نقشِ رسانهها و قدرتِ شرکتها نوشته و سخن گفته است؛ مدلِ «تبلیغات» در اقتصاد سیاسیِ رسانه (با ادوارد اس. هرمان) از آثارِ شناختهشدهٔ این بخش است. دو خطِ کارِ علمی و فعالگرایانهٔ او در کنارِ هم چهرهٔ عمومیاش را ساختهاند و بحثهایِ روششناختیِ پیرامونِ هر دو حوزه همچنان زنده است.
آثار و نظریههای مهم
ساختارهای نحوی۱۹۵۷کتابی کوتاه در صورتبندی اولیهٔ دستور زایشی
جنبههایی از نظریهٔ نحو۱۹۶۵صورتبندیِ کلاسیکِ صلاحیت/اجرا و ژرفساخت–روساخت.
دستورِ جهانی (نظریه)از دههٔ ۱۹۶۰نظریه/چارچوب مفهومی، نه کتاب. فرضِ اصولِ مشترکِ زیستی در دستورِ زبانهایِ بشری.
دانش زبان۱۹۸۶تبیینِ زبان بهعنوانِ حالتِ ذهنی و نقدِ رویکردهایِ بیرونینگر.
تولید رضایت۱۹۸۸با ادوارد اس. هرمان؛ مدلِ تبلیغات در تحلیلِ رسانههایِ خبریِ جریانِ اصلی.
برنامهٔ مینیمالیستی۱۹۹۵بازتدوینِ نظریهٔ نحو با تأکید بر سادگیِ محاسباتی و شرایطِ رابط.
