«برتراند راسل» در ۱۹ جلسه از ۱۰ موضوعِ درس مطرح شده است؛ بیشترین بحث در «فلسفه متن مقدس» (۲ جلسه) است؛ و پرحجمترین محورها «منطق و فلسفه ریاضی»، «لاادریگری درباره خدا»، «شناخت و فلسفه زبان» هستند. مفصلترین گفتار در فلسفه متن مقدس، جلسه ۲ است (۲۶۳دقیقه).
برتراند آرتور ویلیام راسل فیلسوف، منطقدان، ریاضیدان و فعالِ اجتماعیِ بریتانیایی بود و از بنیانگذارانِ فلسفهٔ تحلیلی بهشمار میرود. در خانوادهای اشرافی زاده شد، در کمبریج ریاضیات و فلسفه خواند و عمری دراز را میانِ پژوهشِ منطقی، نگارشِ عمومی، تدریس و کارزارهایِ صلح، خلعِ سلاحِ هستهای و آزادیِ اندیشه گذراند. جایزهٔ نوبلِ ادبیاتِ ۱۹۵۰ را عمدتاً بهسببِ آثارِ نثرِ فلسفی–اجتماعیاش دریافت کرد.
راسل همراه با آلفرد نورث وایتهد در اصول ریاضیات کوشید ریاضیات را بر منطق استوار کند و پارادوکسِ مجموعهها را صورتبندی کرد که بحرانِ مبانیِ ریاضی را تشدید نمود. در معرفتشناسی و فلسفهٔ زبان، تحلیلِ منطقیِ جملات و نظریهٔ توصیفها را پیش برد و میانِ معرفتِ از راه آشنایی و معرفتِ از راه توصیف تمایز نهاد. سبکِ نثرش—روشن، جدلی و عامهفهم—فلسفه را از حلقهٔ تخصصی به عرصهٔ عمومی کشاند.
همزمان در دین، اخلاق، آموزش و سیاست، لیبرالیسمِ سکولار و ضدجنگ را نمایندگی کرد. از بازداشت بهسببِ مخالفت با جنگ تا مداخله در بحرانهایِ جنگِ سرد، زندگیِ عمومیاش با کارِ منطقی–فلسفیِ او درهم تنیده ماند و الگویِ فیلسوف–روشنفکرِ سدهٔ بیستم شد.
آثار و نظریههای مهم
اصول ریاضیات (Principia Mathematica)۱۹۱۰–۱۹۱۳با آلفرد نورث وایتهد؛ تلاش برای بنیاننهادنِ ریاضیات بر منطقِ صوری.
دربارهٔ دلالت۱۹۰۵مقالهٔ کلاسیکِ نظریهٔ توصیفها در فلسفهٔ زبان.
مسائل فلسفه۱۹۱۲مقدمهای روشن بر معرفتشناسی و متافیزیک برای خوانندهٔ عام.
تاریخ فلسفهٔ غرب۱۹۴۵روایتِ گستردهٔ سنتِ فلسفی از یونان تا عصر جدید.
چرا مسیحی نیستم۱۹۲۷متنِ مشهور در نقدِ دلایلِ خداباوری و اخلاقِ دینی.
معرفتِ انسانی: گستره و حدود آن۱۹۴۸جمعبندیِ متأخرِ مواضعِ معرفتشناختیِ او.
