«زیستشناسی» در ۱۴ جلسه از ۷ موضوعِ درس مطرح شده است؛ بیشترین بحث در «فلسفه متن مقدس» (۲ جلسه) است؛ و پرحجمترین محورها «تکامل و گونهها»، «مفهومسازی و روش»، «محدودیت توضیح زیستی» هستند. مفصلترین گفتار در فلسفه متن مقدس، جلسه ۲ است (۲۶۳دقیقه).
۱۴جلسه
۳محور
۷موضوع درس
۴۰۰دقیقه
۱۵۷ارجاع در مجموعه
گروهبندی
سنجه
نوع نمودار
زیستشناسیدربارهٔ این حوزه
زیستشناسی علمِ بررسیِ موجوداتِ زنده و فرایندهای حیاتی است: از مولکول و سلول تا اندام، جمعیت، و بومسازگان. ریشهٔ مشاهدهٔ سامانمندِ حیات به سنتهای طبیعیاتِ یونانی، اسلامی، و اروپایِ پیشامدرن بازمیگردد، اما زیستشناسی بهعنوانِ رشتهٔ تجربیِ مستقل عمدتاً از سدهٔ هجدهم و نوزدهم با ردهبندی، فیزیولوژی، و نظریهٔ فرگشت شکل گرفت. واحدهایی چون سلول، ژن، و انتخابِ طبیعی چارچوبهای محوریِ این علماند.
داروین با خاستگاهِ گونهها (۱۸۵۹ م.) سازوکارِ انتخابِ طبیعی را برای تنوعِ زیستی پیش نهاد؛ تلفیقِ بعدی با ژنتیکِ مندلی در سدهٔ بیستم «سنتزِ مدرن» را ساخت. کشفِ ساختارِ دیانای (۱۹۵۳ م.) و سپس زیستشناسیِ مولکولی، مقیاسِ تحلیل را به رمزِ ژنتیکی و پروتئین کشاند. بومشناسی، رفتارشناسی، و زیستشناسیِ سامانهها لایههای بالاترِ سازمان را مطالعه میکنند. روشها ترکیبی از مشاهده، آزمایش، مدلسازی، و آمارند.
زیستشناسی با فلسفهٔ علم، اخلاقِ پزشکی، و سیاستِ عمومی تقاطع دارد: تعریفِ حیات، مرزِ انسان و حیوان، مهندسیِ ژنتیک، و بحرانِ تنوعِ زیستی مسائلِ میانرشتهایاند. در گفتگویِ علم و دین، نظریهٔ فرگشت گاه محلِ تنش بوده است؛ در عینِ حال، بسیاری از سنتهای الهیاتی میانِ توصیفِ علمیِ مکانیسم و پرسشِ معنایِ غایی تمایز میگذارند. زیستشناسیِ معاصر هم توصیفی است و هم مداخلهگر: از واکسن تا ویرایشِ ژن.
شاخهها و مسائل
سلول و سازمانسلول بهعنوان واحد بنیادی حیات در جانداران؛ سطوح سازمان از بافت و اندام تا جاندار کامل، چارچوب توصیف ساختار و کارکرد در زیستشناسی کلاسیک و مدرن است.
فرگشتتبیین تنوع و خویشاوندی گونهها از راه تغییر تدریجی، وراثت، و انتخاب طبیعی؛ ستون نظری زیستشناسی مدرن که پیشبینیها و طبقهبندی را یکپارچه میکند.
ژنتیک و مولکولوراثت، ساختار دیانای، و بیان ژن؛ پلی میان ساختار مولکولی و صفات قابل مشاهده که زیستشناسی مولکولی و پزشکی نوین را ممکن ساخته است.
بومشناسیروابط جانداران با یکدیگر و با محیط فیزیکی؛ مطالعه جمعیت، جامعه زیستی، و چرخههای ماده و انرژی در مقیاس زیستبوم و سیاره.
روش تجربیمشاهده سامانمند، آزمایش کنترلشده، آمار، و مدلسازی ریاضی؛ معیارهای ابطالپذیری، تکرارپذیری، و بازبینی همتا ستون تولید و اعتماد به دانش زیستیاند.
اخلاق و کاربردمهندسی ژنتیک، پزشکی، کشاورزی، و حفاظت از گونهها؛ محل پیوند دانش زیستی با تصمیمهای هنجاری درباره سلامت، محیطزیست، و حدود مداخله در حیات.