این صفحه به نقد و بازخوانی فیزیک نیوتنی از منظرِ متنی پژوهشی می‌پردازد که در سیزده جلسه ثبت شده است. در این متن، آموزش فیزیک نیوتنی به عنوان حقیقتِ قطعی و بدون اشاره به پیش‌فرض‌های آن، مانعی بر سر تفکرِ فلسفی دانسته شده است [۱]. از این منظر، آنچه رایجِ آموزش‌های مدرسه‌ای تلقی می‌شود، با رویکردی انتقادی بررسی می‌شود [۱]. در مقابلِ این نقدِ آموزشی، ادعایی نظری نیز مطرح شده است که بر اساس نظریه‌های نسبیت، بنیادهای مکانیک نیوتنی را غلط می‌شمارد [۲]. متن همچنین توجه می‌دهد که پیش‌فرض‌های این فیزیک در آغاز، ناموجه و مردود به نظر می‌رسیدند و بعدها درستی‌شان آشکار شد [۳]. نقدِ فلسفی دیگری نیز بر اکتیو فرض‌کردن ماده در این فیزیک وارد شده است [۴]. ## محورها: - نقدِ آموزشِ فیزیک نیوتنی به عنوان حقیقتِ مسلّم و پیامد آن برای تفکر فلسفی [۱] - نفیِ مطلقِ قوانین مکانیک و جاذبه بر پایهٔ نظریه‌های نسبیت [۲] - تاریخِ پذیرشِ پیش‌فرض‌ها: از ناموجه‌بودنِ آغازین تا تثبیت [۳] - ایرادِ فلسفی به اکتیو فرض‌کردنِ ماده [۴]