معرفی

محورهای بحث

• نقدهای پارادایمی بر مطالعات قرآنی غرب: پیش‌فرض‌های غیروحیانی [۹]، دوگمای انکار وحی [۱۰]، و ضعف مفروضات دربارهٔ کنارگذاشتن ماوراءطبیعت [۱]، در حالی که خود این مطالعات را فاقد پیش‌فرض می‌پندارند [۲] و شعار خود دربارهٔ مطالعهٔ کتاب را عملی نمی‌کنند [۴]؛ مسائلی که از منظر پارادایم‌ها بدون استدلال پذیرفته می‌شوند [۷] و پارادایم‌ها نیز فکت‌ها و استدلال‌ها را تعیین می‌کنند [۱۵].
• پیشینهٔ تاریخی: آغاز از قرن هفتم در قالب ردیه‌نویسی [۱۳]، و شکل‌گیری مطالعات مدرن زیر تأثیر مطالعات بایبلی [۱۴]، با پیشگامی تقریباً همیشگیِ آلمانی‌ها و پابرجای سبک خاصِ مطالعات قرآنی آلمانی [۸].
• وجوه متن‌شناختی و اصلاحِ نگاه: انکار انسجام قرآن به سبب سبک غیرخطی و پیچیدگی‌های بیانی آن [۶]، لمس‌نکردنِ عمیق جهان‌بینی و استایل ادبی قرآن توسط محققان غربی [۳]، معنای «مصدق» به‌عنوان راست‌گرداننده و اصلاح‌کننده [۱۱]، و امکان به‌کارگیری پدیدارشناسی هوسرل در این مطالعات [۵].

منابع

1. فلسفهٔ مطالعاتِ قرآنی · جلسهٔ ۲ — خلاصه جلسه قبل و برنامه امروز
2. فلسفهٔ مطالعاتِ قرآنی · جلسهٔ ۵ — آیا گردآوری موازی‌ها فهم سوره را می‌افزاید
3. فلسفهٔ مطالعاتِ قرآنی · جلسهٔ ۴ — کویپرس و ساختار دایره‌وار سوره مائده
4. سورهٔ نحل · جلسهٔ ۱۰ — انسجام متن قرآن، سبک غیرخطی بیان قرآن و ادبیات مدرن
5. فلسفهٔ مطالعاتِ قرآنی · جلسهٔ ۱ — پروژه Corpus Coranicum
6. فلسفهٔ مطالعاتِ قرآنی · جلسهٔ ۳ — چرا مسیحیان ردیه نوشتند و یهودیان کمتر